عکسهای زیر مربوط به  نوعی آلوئه ، با نام علمی آلوئه آریستاتا Aloe aristata   است. امروز یکی از گلدون هامو که پا جوشهای خوبی داشت رو تقسیم کردم ، فکر کردم اگه از مراحل تقسیم گیاه براتون عکس بذارم  روشی آموزشی هم  بتونه باشه. اولین کاری که باید موقع تقسیم بکنید اینه که یه روز قبل کمی گلدونو آبیاری کنید تا خاک مرطوب بشه و ریشه ها موقع کار زیاد آسیب نبینند . بعد به آرامی گیاه رو از گلدون با ضربه زدن به گلدون جدا کنید. به آرامی و با ملایمت پا جوش هارو از گیاه مادر جدا کنید.

برچسب‌ها: آلوئه آریستاتا و روش تکثیر آن, Aloe aristata
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390ساعت 18:51  توسط م.ارجمند | 
ژیمنوکالیسیوم پرتقالی

برچسب‌ها: عکس ژیمنوکالیسیوم پرتقالی
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم اسفند 1390ساعت 22:53  توسط م.ارجمند | 
عکسهای گلخانه دوست خوبم آقای حسن وصفی که امروز مهمونش بودم.ایشون پرورش دهنده و عرضه کننده گل و گیاه در اردبیل هستند . براشون آرزوی موفقیت میکنم.

عکس های آپوروکاکتوس یا کاکتوس دم موشی که به گل نشستن






برچسب‌ها: عکسهای گلخانه آقای حسن وصفی
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 17:17  توسط م.ارجمند | 
عرضه dvd جهان شگفت انگیز و زیبای کاکتوس ها
محتوی بیش از یک میلیون عکس ، از گونه های مختلف کاکتوس ها - آدرس سایت های برتر مربوط به پرورش کاکتوس ها - آشنایی با بیش از صد گونه کاکتوس - انواع بیماریهای کاکتوس و نحوه مبارزه با آنها - نحوه تکثیر کاکتوسها ، پیوند کاکتوس ها - ...  و اطلاعات زیادی که همه را یکجا نمی توانید بیابید. قیمت  ٤٠٠٠٠ تومان در صورت تمایل نسبت به دریافت dvd ، از طریق ایمیل تماس بگیرید .


برچسب‌ها: عرضه dvd کاکتوس
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت 12:59  توسط م.ارجمند | 

فرائی لئا     (Frailea)

زادگاه فرائی لئا ، گستره کشورهای بولیوی ، برزیل ، اوروگوئه ، آرژانتین ، کلمبیا و پاراگوئه را فرا می گیرد . این جنس شامل نزدیک به ٤٠ گونه و شماری واریته است و نام عملی آن از فردی به نام manuel fraile  گرفته شده است . ساختار این کاکتوس کروی و کوچک و دارای شیارهای کمی ژرف با ردیف هایی از توبرکول (غدد برجسته) به رنگ سبز تا قهوه ای درخشان میباشد . بیشینه بلندی آنها به ٦ سانتیمر و قطر آنها به ٢.٥ تا ٣.٥ سانتیمتر میرسد . گرچه گاهی ردیفهایی از توبرکولها ، نمایان نیستند ولی هنگامی که شکافها به خوبی دیده میشوند ، شمارشان به ١٢ تا ٢٠ عدد میرسد . رنگ بدنه آنها از سبز روشن تا سرخ قهوه ای یا بنفش قهوه ای در نوسان است . شمار آرئولها در سطح بدنه آنها از ٨ تا ٢٠ عدد متغیر است . این خارها دایره ای وار بوده و طولشان به کمتر از ١ سانتیمتر میرسد که به رنگهای سفید ، کرم و قهوه ای متمایل به سیاه دیده میشود . گلها به رنگهای زرد ، سفید مایل به سبز و گاه سرخ مایل به قهوه ای از جوانه مرکزی و در گرمای پایان تابستان آشکار میگردند . قطر گلها بین ٢.٥ تا ٤ سانتیمتر می باشد . میوه های آنها گرد و کوچک و بیشتر از پرزهایی به رنگ زرد قهوه ای پوشیده شده است .

تکثیر فرائی لئاها از راه کاشت بذر و قلمه به آسانی انجام شدنی است . محیط کشت مناسب برای رشد این کاکتوسها داشتن خاک مخلوط و آفتاب ملایم است ولی آفتاب مستقیم و تند را نمی پسندند . از دیدگاه آبیاری ، در تابستان ، بهار و پاییز به آبدهی مناسبی نیاز دارند ولی در فصل تابستان به سبب استراحت گیاه ، به محیط خشک و آبیاری اندک نیازمندند . پایداری کاکتوس فرائی لئا در برابر یخ زدگی بسیار خوب می باشد .

چند گونه معروف آن عبارتند از :

F.albicolumnaris , F.albifusca , F.asperispina , F.aureispina , F.castanea , F.colombiana , F.deminuta , F.fulviseta , F.knippliana , F.pygmaea , F.schilinzkyana


برچسب‌ها: آشنایی با فرائی لئا, Frailea, عکس فرائی لئا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390ساعت 19:41  توسط م.ارجمند | 

تریکوسرئوس   (Trichocereus)

تریکوسرئوس ها بومی پهنه های آرژانتین ، بولیوی ، شیلی و اِکوادُر بوده و با پیکر استوانه ای و ستونی شکل در طیف رنگی سبز شفاف و روشن تا سبز تیره به بلندی 4 متر و گاهی بیشتر نیز میرسد . آرئولهای زیبای این کاکتوس منظم ، کوچک و به دور از هم دارای خارهای کوتاه ، ضخیم و آشکار بوده و خارهای مرکزی طویلتر و در بخش بالایی تیره تر هستند . خارها در رنگهای گوناگون از زرد تا قهوه ای روشن و تیره دیده شده اند . گلهای درشت گروهی در انتهای گیاه به بلندی ٢٠ و قطر ١٥ سانتیمتر به رنگهای سفید ، صورتی و سرخ چشم را نوازش میدهند . گلبرگها نوک تیز ، نوک کاسبرگها برگشته ، پرچمها سفیدند . بساکها زرد و کوچک با کلاله منشعب باریک و سفید و دمگلی پوشیده از کرک دارند . گلها در میانه تا اواخر تابستان باز میشوند و اغلب معطر و ٢ تا ٤ روز نیز دوام دارند . میوه این کاکتوس گرد و کرکدار و چین دار بوده و بذرها کوچک ولی کشیده به قطر ٢ میلیمتر دیده میشوند . ازدیاد این کاکتوس با کاشت بذر ، تقسیم پاجوش و یا با قلمه و پیوند انجام میگیرد .

از دیدگاه نگهداری ، در فصل تابستان محیط سایه روشن و آفتابی رو میپسندند ولی به آبیاری مرتب و هوادهی کافی نیاز دارند . در زمستان هوای خشک و خنک (٦ تا ٨ درجه سانتیگراد) و به هوادهی کافی و همچنین خاک سبک ، معمولی و غنی نیازمندند .

گونه های معروف آن عبارتند از :

T.candicans , T.carmarguensis , T.cephalomacrostibas , T.fulvilanus , T.glaucus , T.neolamprochlorus , T.pachanoi , T.schickendantzii , T.thelogonus


برچسب‌ها: آشنایی با تریکوسرئوس, Trichocereus, عکس تریکو سرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390ساعت 19:17  توسط م.ارجمند | 

پاکی سرئوس  (Pachycereus)

پاکی سرئوس بومی پهنه های گسترده کشور مکزیک است و در کالیفرنیا نیز پراکندگی دارد . نام آن از  (Thick-cereus)  گرفته شده است . از کاکتوسهای ستون مانند سریع الرشد بوده که دارای شماری گونه های درخت مانند نیز می باشد . گاه به بلندی ٢١ متر نیز دیده شده است ، دارای بدنه ای به رنگ سبز و آبی مایل به سبز با ١٠ تا ١٢ شکاف مستقیم و آرئولهای مجزا هستند ، این کاتوس در هوای آزاد بسیار کشیده شده و شاخه های به سوی بیرون تنه منشعب می نمایند . ٢٠ خار شعاعی و ٤ خار مرکزی که درازای خار شعاعی ٢ تا ٧ سانتیمتر و طول خار مرکزی به ٢ تا ١٠ سانتیمتر میرسد . رنگ خارها خاکستری که گاهی در قسمت رأسی سیاه رنگ اند . گلهای زنگی شکل یا گاهی قیفی شکل به درازای ٤ تا ١٠ سانتیمتر در طیف رنگی سفید ، زرد و سبز مایل به قهوه ای در بهار و اوایل تابستان ، شب هنگام شکوفا میشوند .

میوه به درازای ٧.٥ سانتیمتر دارای پوشش متراکم از خارهای سرخ یا زرد طلایی می باشند . پاکی سرئوسها در سنین بالا ، تولید گل و بذر مینمایند . بذر پاکی سرئوسها به سبب درشت بودن به آسانی کشت شده و پس از رویش نیز جوانه ها به شتاب به رشد خود ادامه میدهند ، به گونه ای که در شرایط مناسب رشد ، میتوان در زمان کوتاهی ، نهالهای کوچک را از درون جایگاه خزانه درآورده و در گلدانهای کوچک جای داد . پاکی سرئوسهای آفتاب دوست بوده و به خاکهای مختلف تقریباً سازگاری نشان میدهند . در فصول بهار تا پاییز به آب کافی نیازمندند و دمایی تا ٥ درجه سانتیگراد مقاومت نشان میدهند .

گونه های نامی آن عبارتند از :

P.grandis , P.pectenaboriginum , P.pringleis


Pachycereus Pringley


برچسب‌ها: آشنایی با پاکی سرئوس, Pachycereus, عکس پاکی سرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 17:16  توسط م.ارجمند | 

کوریفانتا     (Coryphantha)

زیستگاه اصلی کوریفانتا پهنه های جنوبی کانادا و سرتاسر آمریکا تا جنوب مکزیک می باشد . شباهت بسیار نزدیکی به جنس مامیلاریا داشته و تنها ، در شکل ظاهری تفاوت جزئی با هم دارند . کاکتوس کوریفانتا هنگام رشد به شکل توده های کوچک و بزرگ و با افزایش سن ستونی به شکل درخت تا ارتفاع ٥ متر و به رنگ سبز تا خاکستری مایل به سبز میگردند در حالی که مامیلاریا در ابتدا دارای ساختار کروی به بلندی ٢٠ تا ٢٥ سانتیمتر ، قطر شاخه ها نیز به ٣.٥ تا ١٠ سانتیمتر میرسد . بدنه آنها به رنگ سبز تا خاکستری مایل به سبز حدود ٤ تا ١٢ شکاف دارد . آرئولها دارای خارهای کوتاه و بلند از ٠.٥ تا ٢٥ سانتیمتر هستند . خارهای مرکزی درازتر و ضخیمتر از خارهای شعاعی میباشند . رنگ خارها از سفید ، زرد ، قرمز روشن و قهوه ای دگرگونی دارد .

فصل گلدهی آن بهار و تابستان است و دارای گلهای زنگی شکل به قطر ٢ تا ٧ سانتیمتر میباشند . میوه کوریفانتا کروی ، خاردار به قطر ٣ تا ١٠ سانتیمتر است .

گونه های مختلف ، گلهای رنگارنگ و زیبا را در رنگهای گوناگون سرخ ، زرد طلایی ، ارغوانی و سفید به نمایش می گذارند . کوریفانتاها به آسانی در آپارتمان و گلخانه نیز پرورش یافته و هواخواهان زیادی دارند . این کاکتوس نسبت به بیماریهایی مانند زنگ ، بسیار حساس بوده از این رو چنانچه به این بیماری دچار شدند ، بهتر است بی درنگ دور و برکنار شوند ، زیرا بیماری به سرعت فراگیر خواهد شد . برای جلوگیری از بیماری ، هوادهی بسیار ضروری می باشد .همچنین این کاکتوسها به آسانی با بذر تکثیر می شوند . بذر کوریفانتاها کم و بیش درشت و نیروی رویشی فراوانی داشته و سرعت رشد بذرها نیز فراوان می باشد .

یادآوری مهم :

زمان بیرون آمدن ، کپسولهای دارای بذر از درون آرئولها ، بسیار دراز بوده و گاهی تا چند سال نیز به درازا میکشد .

هرگز بذر آنها را نباید با دست یا انبرک بیرون کشید . هنگامی که کپسولها سر از تنه کاکتوس بیرون آوردند پس از زمان کوتاهی بذرها نیز همزمان رسیده شده و برای کشت آماده می باشند . همانند اکثر کاکتوسها ، به آبیاری مناسب در طول فصول بهار تا پائیز نیازمندند و زمستان خنک و خشک را ترجیح میدهند و جایگاه آفتابی و کمی سایه را می پسندند و به دمای نزدیک صفر نیز پایداری نشان میدهند .

چند گونه مهم آن عبارتند از :

C.albicolumnaris ,C.andreae ,C.asterias , C.chlorantha , C.clava , C.clavata , C.cornifera , C.cornuta , C.densispina , C.dlifficilis , C.echinus , C.longicornis , C.minima , C.michoacanensis , C.octacantha , C.radians , C.recurvata , C.speciosa , C.vaupeliana , C.vivipara


Coryphantha Bergeriana



برچسب‌ها: آشنایی با کوریفانتا, Coryphantha, عکس کوریفانتا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم اسفند 1390ساعت 23:13  توسط م.ارجمند | 

لوکتنبرگیا  (Leuchtenbergia)

پیدایش و زادگاه آن از شمال و مرکز مکزیک بوده و در پهنه های صخره ای و جایگاههای شنی با ریشه های سطحی و نیرومند خود تا ٣٠ سانتیمتر و گاهی بیشتر رشد می کند . این جنس کاکتوس تگ گونه بوده و Leuchtenbergia principis نامیده میشود . نام آن از یک شاهزاده دوک انگلیسی به نام لوکتنبرگ (Leuchtenberg) گرفته شده است . بدنه لوکتنبرگیا همانند گلی ساده ، دارای برآمدگی با زاویه می باشد . قطر توبرکولها (غده ها) ١٠ سانتیمتر یا گاهی بیشتر می باشد . رنگ آنها سبز نزدیک به خاکستری است ولی با نور خورشید به رنگ قرمز می گرایند . بلندی آنها در محیط طبیعیشان به ٧٠ و قطرشان به ٦٥ سانتیمتر نیز میرسد . آرئولها در انتهای غده ها جای گرفته و دارای خارهایی نامنظم به رنگ زرد مایل به خاکستری میباشند ، هر آرئول ٤ خار شعاعی و ٢ خار کانونی (مرکزی) دارد ، اندازه خارهای شعاعی به ٥ سانتیمتر و خارهای کانونی به ١٠ سانتیمتر میرسد .

گلها قیفی شکل در طیف رنگی زرد با رگه های سرخ و سبز مایل به سرخ در میانه گیاه پدیدار میگردند که درازای آنها به ٧ تا ٨ سانتیمتر میرسد . میوه آنها زردرنگ و تخم مرغی شکل است که در هنگام رسیدن خشک میگردند . این کاکتوسها آفتاب دوست بوده و به آسانی از کاشت بذر زیاد میشوند . خاک مناسب برای آنها خاک مخلوط همراه با کمپوست است . در زمان استراحت (زمستان) اندازه آبیاری آنها باید کاهش یابد . به دمای تا ٥ درجه سانتیگراد پایداری نشان میدهد . در آب و هوای گرم خاک نباید بیش از اندازه خشک شود و به آبیاری کافی نیازمندند . با گذشت زمان گیاه مسن از ساقه ضخیم شده و در پایه ، رشد گروهی پیدا می نماید .





برچسب‌ها: آشنایی با لوکتنبرگیا, Leuchtenbergia, عکس لوکتنبرگیا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم اسفند 1390ساعت 22:59  توسط م.ارجمند | 

نئوپورتریا   (Neoporteria)

نئوپورتریا از نام کارلوس پُرتِر (Carlos porter) ، که نخستین بار این کاکتوس را در شیلی شناسایی نمود ، گرفته شده است . این کاکتوس بومی پهنه های شمالی و مرکزی کشور شیلی است . بدنه این کاکتوس به رنگ خاکستری مایل به سبز و سبز تیره به شکل گرد و کروی که با افزایش سن طویل و استوانه ای میگردد . قطر آن به ١٠ سانتیمتر و درازای آن از ٧.٥ سانتیمتر تا ١.٥ متر متغیر است . آرئولهای سفید و گلابی شکل به درازای ١.٥ سانتیمتر که دارای خارهای ضخیم در رنگهای سفید ، زرد طلایی ، قهوه ای و سیاه می باشند . هر آرئول حدود ١٠ تا ١٥ خار شعاعی و ٦ خار مرکزی به درازای ٣.٥ سانتیمتر دارد . خارهای مرکزی بلندتر و تیره تر از خارهای شعاعی و در قسمت انتهایی برگشته هستند (البته این حالات در گونه های مختلف متغیر است) و آنچه بیشتر نئوپورتریاها را از یکدیگر متمایز می کند ، حالت مستقیم یا پیچیدگی و رنگ خارها می باشد .

گلهایشان کوچک ، صورتی و سرخ رنگ ، گردویی ، انتهایی و نیمه باز می باشند ، نوک گلبرگها به سوی بیرون برگشته و بخش درونی جام گل ، روشنتر از دیگر بخشها می باشد ، درازای گلها به ٥ سانتیمتر میرسد و نسبت به کاکتوسهای دیگر دوام بیشتر بر روی گیاه دارد . گلها در اوایل بهار و دوباره در پاییز شکوفا می شوند  (N.cephalophora) و (N.subgibbosa). میوه آنها کوچک ، در بیشتر گونه ها به رنگ زرد که هنگام رسیدن سرخ رنگ می شوند . نئوپوتریاها از راه بذر به آسانی تکثیر می شوند اما دیر رشدند و رشد اندکی دارند . همچنین ازدیاد آنها از راه قلمه و پیوند نیز انجام می گیرد . نئوپورتریاها را برای نگهداری بهتر است با روش پیوند ، روی پایه قوی نگهداری کرد (هرگاه نئوپورتریا روی برزی کاکتوس پیوند زده شوند ، رشد آنها شتاب بیشتری خواهد داشت ولیکن پس از گذشت زمانی دارای پایه ای قوی میگردند).

نئوپورتریا، آفتاب دوست و گرماپسند بوده و خاکهای کانی (معدنی) سبک و قابل نفوذ برای آنها حیاتی است البته گونه هایی از نئوپورتریا در برابر سرمای ٥ تا ٦ درجه سانتیگراد پایداری نشان می دهند . آبیاری مناسب از فصل بهار تا پاییز را نیازمندند و همانند سایر کاکتوسها زمستان خشک را می پسندند.

چند گونه نامی آن عبارتند از :

N.castanea , N.clavata , N.gerocephala , N.litoralis , N.microsperma , N.nidus ,N.nigrihorrida ,N.planiceps , N.robusta , N.sociabilis


Neoporteria Gerocephala


برچسب‌ها: آشنایی با نئوپورتریا, Neoporteria, عکس نئوپورتریا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم اسفند 1390ساعت 15:59  توسط م.ارجمند | 

سالکوربوتیا   (Sulcorebutia)  

سالکوربوتیا به علت شباهت به جنس ربوتیا ، به این نام نامیده میشود . این جنس از کاکتوسها بومی شمال شرق بولیوی بوده و تا ارتفاعات ٣٠٠٠ متر نیز پراکندگی دارد . سالکوربوتیا دارای ساختاری کروی شکل و کوچک بوده و همانگونه که گفته شد ، شباهت فراوانی به جنس ربوتیا دارد . با این تفاوت که تیغها در راستای تنه ، حالت پیچش ویژه ای به خود گرفته و گوناگونی رنگ تیغها در این جنس بیشتر می باشد . بدنه آنها در رنگهای سبز ، سرخ و قهوه ای دیده شده است . گلهای کوچک و قیفی شکل که عموماً در میانه تابستان از پایین ترین قسمت بدنه شکوفا میشوند و چند روز دوام می آورند . رنگ گلها سرخ ، زرد ، نارنجی یا بنفش ارغوانی بوده و در روی آرئولهای باریک و طویل پیرامون ساقه پدیدار میشوند . میوه های آن کوچک ، کروی ، مسطح و یا دارای چند فلس هستند ، بذرهای آنها نیز بسیار ریز و سیاه رنگ اند . تکثیر و ازدیاد به روش کشت بذر در بهار انجام میگیرد و چنانچه روی پایه پیوند قرار گیرد ، تکثیر آن افزایش می یابد . این گیاه کم و بیش سایه دوست بوده و هرگاه در بیرون از گلخانه نگهداری شوند ، بهتر است در محیط سایه روشن قرار گیرند . خاک آن باید دارای نفوذ فراوانی بوده و اندازه کاربرد ماسه نسبت به سایر مواد بیشتر باشد ، همچنین به آب کافی و مناسبی از فصل بهار تا پاییز نیازمندند . زمستان آنها باید خشک بوده در این صورت مقاومتشان در برابر یخ زدگی خوب است . خارهای سالکوربوتیا نسبت به ربوتیاها از رشد بیشتر برخوردار بوده و بدنه آنها پیچیدگی کامل دارد . رنگ خارها از سفید تا زرد ، سرخ و قهوه ای دگرگونی دارد و با درخشندگی ویژه ای برخوردارند . نسبت به ربوتیاها کم رشد بوده و برای سرعت و شتاب بخشی به رشد آنها باید از عمل پیوند زدن سود جست . سالکوربوتیاها از کاکتوسهای مورد علاقه اروپایی ها هستند .

گونه های معروف آن عبارتند از :

S.alba , S.breviflora , S.candiae , S.crispata , S.flavissima , S.hoffmanniana , S.kruegeri , S.markusii , S.mentosa , S.polymorpha


Sulcorebutia arenacea


Sulcorebutia perplexiflora


برچسب‌ها: آشنایی با سالکوربوتیا, Sulcorebutia, عکس سالکوربوتیا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 23:20  توسط م.ارجمند | 

پفی فرا      (Pfeiffera)  

این کاکتوس بومی کشور بولیوی و شمال آرژانتین است . نام آن از آقای دکتر لوریگو پفی فر (Lorigopfeiffer)    کاشف آن گرفته شده ، پفی فراها رشدی مستقیم و کوتاه دارند . گاهی ممکن است روی زمین رشد کنند و یا روی درختان به صورت اپی فیت بسر برند . بلندی ساقه ها میتواند به ٢٥ تا ٥٠ سانتیمتر و قطر آنها به ٢ تا ٦ سانتیمتر برسد . بیشتر به رنگ سبز بوده و ٤ تا ٧ شکاف دارند آرئولهای آنها گرد و نزدیک به یکدیگرند و پیرامون آنها را مقداری پرز سفید فرا گرفته و نزدیک به ٨ تا ١٦ خار آشکار نیز دارند . خارها نازک ، کوتاه ولی خارهای کانونی (مرکزی) سخت تر از خارهای شعاعی هستند و به رنگ سفید خاکستری تا زرد دیده میشوند . گلها زنگوله ای شکل و با قطر ١.٥ تا ٢ سانتیمتر در رنگهای سفید ، سبز مایل به صورتی در نوک ساقه اصلی و در میانه تابستان آشکار میگردند .

میوه های این کاکتوس کروی خاردار و نزدیک به ١ سانتیمتر قطر دارند و هنگام رسیدن به رنگ سرخ و قهوه ای درمی آیند . روش ازدیاد آنها از راه تقسیم ساقه و یا به وسیله بذر انجام میگیرد .

در زمستان محیط آنها میتواند خشک باشد چرا که زمان استراحت آنهاست . تا درجه دمای پایین تر  از ٥ درجه سانتیگراد پایداری نشان میدهند . پفی فراها محیط سایه آفتاب را بیشتر از هر شرایطی می پسندند و رشد خوبی را در این محیط ها نشان می دهند .

گونه های نامی آن عبارتند از :

 P.multigona , P.mataralensis , P.ianthothele , P.tarijensis



برچسب‌ها: آشنایی با پفی فرا, Pfeiffera, عکس پفی فرا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 21:10  توسط م.ارجمند | 

چاماسرئوس   (Chamaecereus)

این کاکتوس بومی بخشهای غربی کشور آرژانتین بوده و نام آن به معنای "سرئوس روی زمین" است . گیاهی ستون مانند ، پاکوتاه و خیلی نرم ، با شمار فراوانی ساقه های کوتاه و شاخه های فراوان (همانند خوشه های درهم و انبوه) می باشد . رنگ ساقه ها سبز روشن و به قطر ١.٥ تا ٢.٥ سانتیمتر و با درازای ٥ تا ٧.٥ سانتیمتر که گاه تا ٣٠ ساتیمتر نیز رشد می کند . چنانچه اندازه نور کم و زمان زیادی در سایه قرار گیرند ، قطر ساقه ها کم شده و طول ساقه ها بلندتر میگردد . ساقه ها دارای شیارهایی به شمار ٦ تا ٩ عدد می باشد که در روی آنها تعداد زیادی آرئول دیده میشوند . آرئولها دارای خارهای شعاعی و خارهای مرکزی سفید نقره ای و کم رنگ هستند . چاماسرئوس در فصول بهار و تابستان و تنها هنگام جوانی گیاه گلدهی خود را آغاز می کند . گلها قیفی شکل بسیار خوشرنگ سرخ و لیمویی ، دارای پرچمهای زرد رنگ می باشند . تخمدانها ناهموار و پوشیده از کرک هستند ، گلبرگ های بیرونی نوک تیز ولی گلبرگ های درونی کوتاهتر و دارای نوک گرد هستند . میوه ها خیلی کوچک صورتی رنگ که هنگام رسیدن سرخ رنگ میشوند . چاماسرئوسها آفتاب دوست بوده ، جایگاه آفتابی و اندکی سایه را می پسندند و به سرمای تا ٤ درجه سانتیگراد زیر صفر پایداری نشان میدهند . نسبت به کاکتوس های دیگر به آب زیادتری نیاز دارند . آبیاری مناسب از بهار تا پاییز برای آنها ضروری و فصل زمستان که زمان استراحت و آرامش کاکتوسهاست ، آب چندانی را نیاز ندارند . روش تکثیر چاماسرئوسها با کشت قلمه و بذر است ولی از راه قلمه انشعابات ، سریعتر تکثیر میگردد. شکل آویزی آن را ، روی سایر سرئوسها پیوند میزنند ، چنانچه شرایط ویژه نگهداری آن رعایت شود در تابستان و در بیرون از گلخانه در نور و آفتاب مستقیم زمان گلدهی آن بیشتر خواهد شد . گونه مهم چاماسرئوس (C.silvestrii)  که به کاکتوس بادام زمینی نیز مشهور است .


C.silvestrii



برچسب‌ها: آشنایی با چاماسرئوس, Chamaecereus, عکس چاماسرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 16:10  توسط م.ارجمند | 

ژیمنوکالیسیوم   (Gymnocalycium)

زیستگاه ژیمنوکالیسیوم قسمتهایی از نواحی آرژانتین ، بولیوی ، پاراگوئه  و اروگوئه است . ساختار این کاکتوس کروی شکل بوده و به ندرت با افزایش سن طویل میگردد . بدنه دارای ٦ تا ٢٠ شکاف و ردیفهایی از توبرکول به رنگهای خاکستری سبز ، و قرمز قهوه ای است . درازای آنها از ٣ سانتیمتر(G.mihanovichii)  تا ٣٠ سانتیمتر (G.valnickianum  متغیر است . آرئولهای کروی و یا گلابی شکل آنها پوشیده از پرزهای سفید یا زردرنگ روی بدنه نزدیک به هم قرار دارند . هر آرئول شامل ٢ تا ١٢ خار شعاعی به درازای ١ تا ٦ سانتیمتر و خارهای مرکزی هنگامی که پدیدار میشوند معمولاً قویتر و کمی طویل تر از خارهای مرکزی (کانونی) هستند . خارها در طیف رنگی زرد ، قهوه ای و سرخ ملایم می باشد .

ژیمنوکالیسیوم را به آسانی میتوان توسط گلها از دیگر جنس ها بازشناخت ، گلها به دو حالت ، قیفی و زنگی شکل و در اندازه های کوچک و بزرگ می باشد . درازا و قطر آنها حدود ٥.٢ تا ٥.٧ سانتیمتر است و در رنگهای گوناگون سفید ، صورتی ، زرد و سرخ در فصل تابستان شکوفا می شوند . گلها از رأس بدنه و توبرکول (نزدیک آرئول) پدید می آیند . ژیمنوکالیسیوم ها با شرایط مختلف سازگاری نشان میدهند ولی به آب مناسب و کافی در ماههای گرم سال و محیط سایه و آفتاب نیازمندند ، آنها به هوای خیلی خنک زمستان پایداری نشان داده و برخی گونه ها دمایی تا ٢- درجه سانتیگراد را به خوبی تاب می آورند .

میوه های ژیمنوکالیسیوم ها ، گلابی شکل ، به درازای ٥.٣ سانتیمتر که سرخ و سبزرنگ هستند و هنگام رسیدن سرخ مایل به قهوه ای و سبز مایل به قهوه ای میشوند .

تکثیر تعداد زیادی از این کاکتوسها توسط کشت و بذور آن انجام میگیرد و از راه قلمه نیز به آسانی زیاد میشوند . پیوند آنها نیز عموماً با موفقیت همراه است .

ژیمنوکالیسیوم  می هانوویچی  G.mihanovichii  که معمولاً عمومی ترین رنگ آن سرخ روشن است به شماری زیاد تکثیر و تولید میگردد . این کاکتوس به سبب نداشتن سبزینه (کلروفیل) و داشتن رنگدانه هایی دیگر به شیوه کاذب زندگی کرده و توانایی زیست در روی خاک را ندارد و از این رو همواره واریته قرمز و صورتی آن را در پیوندها مشاهده مینماییم و چنانچه از پایه پیوند جدا و روی خاک فرو افتد پس از زمان کوتاهی از بین خواهد رفت . همچنین برای پیوند زدن ، بیشتر نوعی کاکتوس هلیوسرئوس به کار برده میشود . از ویژگیهایی روشن و شناخته شده آن گوشتی و سه گوش بودن آن است . یادآور می شویم کسانی که این گونه از کاکتوس را در زمینه تولید تجاری برمیگزینند باید دقت نمایند که همیشه گلخانه ای گرم و مرطوب برای تولید پایه مورد نیاز خواهد بود ، در غیر این صورت نمیتوان به اندازه دلخواه به تولید این کاکتوس دست زد . ژیمنوکالیسیوم ، پس از گذشت زمانی که روی پایه پیوند جای گرفت ، پیرامون خود برجستگیهایی پدید می آورد که پس از چندی باید هریک ازبرجستگیها ، جدا شده و بر روی پایه پیوند قرار گیرند . بهتر است برای پیوند ژیمنوکالیسیوم ها و سطح برش پایه پیوندک را برش نازکی داده و بی درنگ روی یکدیگر جای دهیم و آنگاه کش باریک یا وزنه های سربی ، پیوندک را به روی پایه استوار نماییم . پس از کار پیوند بهتر آنست که یک هفته ژیمنوکالیسیوم های تازه پیوند شده را به جای کم نورتری منتقل نماییم .

نتیجه کار این پیوند در فصل رشد بین ٢ تا ٣ هفته روشن میگردد . چنانچه عمل پیوند موفقیت آمیز باشد پیوندک بر روی پایه چسبیده و رشد خود را از سر میگیرد . نشانه درست بودن پیوند ، شادابی و رنگ شفاف آن میباشد . برای تولید انبوه تجاری ، بهتر است همه پایه ها دارای ارتفاع یکسان بین ١٠ تا ١٢ سانتیمتر باشند . انواع ژیمنوکالیسیوم ها در رنگهای گوناگونی وجود دارد و گونه های ابلق و رنگهای تیره به آسانی می توانند روی خاک به رشد خود ادامه دهند ولی بیشتر گردآورندگان کاکتوسها مایلند ژیمنوکالیسیوم ها را برای تکثیر و رشد بیشتر بر روی پیوند نگهداری نمایند .

گونه های شناخته شده عبارتند از :

G.andreae , G.anisitsii , G.asterium , G.baldianum , G.bruchii , G.bicolor , G.bodenbenderianum , G.cardenasianum , G.damsii , G.denudatum , G.gibbosum


G.mihanovichii


برچسب‌ها: آشنایی با ژیمنوکالیسیوم, Gymnocalycium, عکس ژیمنوکالیسیوم
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 20:11  توسط م.ارجمند | 

اسکوباریا   (Escobaria)    

اسکوباریا بومی پهنه های شمالی و مرکزی کشور مکزیک است . نام علمی آن از نام کاشف آن Nbscobar   گرفته شده است . ساختاری کروی دارند که کم کم با افزایش سن بلند و ستونی شکل میگردند . روی بدنه آنها غده هایی (توبرکولها) به صورت بسیار روشن دیده میشوند (همانند توبرکولهای جنس کوریفانتا می باشد) . خارها فشرده و نازک و خارهای کانونی (مرکزی) بلندتر و روشنتر از خارهای شعاعی هستند و گاهی نیز در بخش بالای گیاه تیره تر میباشند . بیشترین بلندی این گیاه به ٢٠ سانتیمتر و قطر ساقه نیز ٥.٢ تا ٦ سانتیمتر میرسد . از هر آرئول نزدیک به ١٠ تا ٤٠ خار شعاعی و بیش از ١٠ خار کانونی بیرون می آید (این خارها بیش از ٢ سانتیمتر درازا دارند) . در برخی گونه های اسکوباریا ، شناخت خار کانونی و شعاعی از همدیگر دشوار است . رنگ خارها گوناگون و از سفید ، زرد تا صورتی و گاه تیره تر نیز دیده میشود . گلها کوچک تا ٣ سانتیمتر قطر و ٥.٢ سانتیمتر درازا دارند و در رنگهای سفید ، سبز ، زرد ، زرد صورتی دیده شده اند . میوه کوچک و سرخ رنگشان هنگام رسیدن صورتی یا سبزرنگ میشود و سطح بیرونی آنها روی هم رفته صاف می باشد . تکثیر آنها از راه بذر انجام میگیرد ، لیکن از راه تقسیم بدنه آنها نیز میتوان اسکوباریاها را زیاد نمود . آب مورد نیاز آنها در بهار و پاییز باید به اندازه کافی فراهم شود ولی در زمستان به آب کمتری نیازمندند آنها میتوانند در برابر درجه دمای نزدیک به صفر نیز پایداری نموده و در برابر کاهش دمای محیط هم تاب بیاورند .

چند گونه مهم آن عبارتند از :

E.bella , E.chihuahuensis , E.hesteri , E.lloydii , E.neomexicana , E.orcuttii , E.rigida , E.roseana , E.tuberculosa , E.varicolo


Escobaria Asperispina


برچسب‌ها: آشنایی با اسکوباریا, Escobaria, عکس اسکوباریا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 19:23  توسط م.ارجمند | 

نئوچیلنیا    (Neochilenia)

زادگاه نئوچیلنیا در بخشهای گوناگون به ویژه پهنه های شمالی کشور شیلی می باشد . نام علمی آن نیز از کشور شیلی با پیشوند Neo گرفته شده است . این کاکتوس در دسته بندیها ، بین دو جنس  Horridocactus   و  Neoportera  جای دارد لیکن به صورت جنسی جداگانه در نظر گرفته شده است . پیکر کروی آنها از خاکستری سبز تا قهوه ای تیره و گاهی به رنگ آلبالویی دیده میشود . بلندی آنها نیز از ٨ تا ١٥ سانتیمتر دگرگونی دارد . شیارهای بدنه آنها را غده هایی (توبرکولهایی) فرا گرفته است و بیشتر خارهای آنها راست ، کوتاه و باریک و از رنگهای گوناگون خاکستری تا نزدیک به سیاه دگرگونی دارد . شمار خارهای شعاعی به ٥ تا ٢٠ ولی خارهای کانونی (مرکزی) به ١ تا ١٠ عدد میرسد . باید دانست خارهای کانونی همیشه وجود ندارند ولی کم و بیش بلندتر از خارهای شعاعی هستند. نئئوچیلنیاها دارای آرئولهای پشمی نیز هستند . گلهای قیفی شکل آنها ٣ تا ٥ سانتیمتر قطر داشته و به رنگهای سفید تا زرد و با سایه ای از رنگ سرخ در میانه تابستان پدیدار میگردند . درازای میوه ها به ٢ سانتیمتر و روی هم رفته کوچکند . تکثیر این کاکتوس از راه کاشت بذر انجام گرفته و نیاز به خاک زهکشی شده دارند . آفتاب و نور کامل و استراحت زمستانه در رشد و شادابی آنها بسیار کارسازند . آبیاری آنها از بهار تا پاییز باید تا اندازه ای متناسب انجام گیرد اگر در زمستان محیطشان خشک باشد در برابر دمای ٥ درجه سانتیگراد پایداری نشان میدهند و بسیاری از گونه ها نیز در برابر یخ زدگی پایدارند .

تعدادی از گونه های نامی آن عبارتند از  :

N.atra , N.calderana , N.chilensis , N.dimorpha , N.gracilis , N.mitis , N.napina , N.nigriscoparia , N.paucicostata , N.pygmaea


Neochilenia Pilispina


برچسب‌ها: آشنایی با نئوچیلنیا, Neochilenia, عکس نئوچیلینا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 15:2  توسط م.ارجمند | 

دیسکوکاکتوس   (Discocactus)

زادگاه دیسکوکاکتوس کشورهای برزیل ، بولیوی و پاراگوئه است . تعداد بیشماری از این کاکتوسها دارای پیکری کوچک ، بدنه ای کروی با رشدی بسیار اندک بوده و دارای تعداد ٢ تا ١٠ شیار و شماری خارهای کلفت می باشند . رنگ بدنه آنها سبز تا قهوه ای نزدیک به سبز و گاهی مایل به رنگ سیاه است . آرئولها گاهی پرزدار بوده و ٥ تا ٢٠ عدد خار شعاعی و گاهی یک خار کانونی نیز دارند .خارهای شعاعی کم و بیش فشرده هستند و اغلب درازای آنها به ٣ سانتیمتر میرسد ولی خارهای کانونی (مرکزی) بلندتر و طولشان به ٨ سانتیمتر هم میرسد . در رنگ خارها دگرگونیهایی از سفید ، زرد ، قهوه ای تا سیاه رنگ نیز دیده شده است (در پاره ای از گونه ها خارهای شعاعی و کانونی به روشنی دیده نمیشوند ) . گلها قیفی شکل در رنگهای کرم سفید تا صورتی به درازای ٥ تا ١٠ سانتیمتر در آغاز تا پایان فصل تابستان در هر شامگاه نمایان میشوند . میوه هایی توتی شکل و کوچک با رنگ سفید دارند که اغلب هنگام رسیدن به صورتی میگرایند . روی هم رفته در زمستان خاک خشک را می پسندند و در آب و هوای گرم و سوزان تابستان به آبیاری ، کافی و به هنگام نیازمندند . درجه دمای محیطی آنها نیز نباید از ١٠ درجه سانتیگراد پایینتر بیاید ، روش ازدیاد آنها کاشت بذر می باشد . دیسکوکاکتوسها پس از رویش از بذر رشد بسیار اندکی داشته و همانگونه که بازگو شد ، این جنس با نگرش به اندازه کوچک آن ، بهتر است که برای حفاظت مناسبتر رشد بیشتر ، بر روی پایه پیوند نگهداری شود .

چهار گونه معروف آن عبارتند از :

D.boomianus , D.bahiensis , D.horstii , D.tricornis


Discocactus Albispinus


برچسب‌ها: آشنایی با دیسکوکاکتوس, Discocactus, عکس دیسکوکاکتوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 14:43  توسط م.ارجمند | 

لوفوسرئوس   (Lophocereus)

زادگاه لوفوسرئوس ها از شمال غربی مکزیک تا جنوب غربی آمریکا است.

نام آن از( Crested به معنای تاج) lophos گرفته شده است که اشاره به تاج گیاه متشکل از خارهای آشکار می باشد . این کاکتوس پیکری ستونی داشته و بلندی آن گاه به ٧ متر نیز میرسد . دارای ساقه اصلی سخت و پابرجا به رنگ سبز روشن به قطر ١٠ سانتیمتر که نزدیک به ٥ تا ١٥ شیار دارد . آرئولهای کروی و کوچک آنها روی بخشهای ساقه های گلدهنده با فاصله هر ٥.٢ سانتیمتر دیده میشوند . هر آرئول دارای شمار فراوانی خارهای مو مانند می باشد . خارها شامل ٥ تا ١٠ خار شعاعی به درازای ١ تا ٢ سانتیمتر و خار کانونی به بلندی ١ تا ٥ سانتیمتر که اندکی بلندتر از خار شعاعی است (حدود ٥.٢ تا ٦ سانتیمتر) گلهای قیفی شکل این کاکتوس در رنگهای سفید و صورتی نزدیک به ٤ سانتیمتر قطر داشته و در بهار و تابستان در شامگاهان باز میشوند . میوه ها کروی و کوچک آنها نزدیک به ١.٢٥ سانتیمتر قطر داشته و هنگام رسیدن سرخ رنگ میشوند . روش تکثیر آنها از راه کاشت بذر است ولی از راه تقسیم ریشه ساقه های گلدهنده نیز تکثیر می یابند . کاکتوس رشد یافته از راه بذر کم و بیش در ٦ تا ٧ سالگی گل میدهد . لوفوسرئوسها نیاز به خاک خوب زهکشی شده و حاصلخیز و آب کافی در تابستان دارند . برای دور نگاهداشتن آنها از یخزدگی در زمستان ، محیط آنها باید خشک باشد .

لوفوسرئوس شامل ٤ گونه و دو واریته میباشد ، گونه نامی و شناخته شده آن    L.schottii    می باشد .



برچسب‌ها: آشنایی با لوفوسرئوس, Lophocereus, عکس لوفوسرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 12:7  توسط م.ارجمند | 

سرئوس (Cereus) 

زادگاه سرئوس پهنه های شمالی و جنوبی آمریکا ، غرب آرژانتین ، برزیل و غرب هند است . این کاکتوس با شکل و پیکری ستون مانند در رنگهای سبز و آبی مایل به سبز به بلندی ١٦ متر هم میرسد (C.pruvianus) .

این کاکتوسها دارای خارهایی با بلندی ٥.٧ سانتیمتر به رنگهای سفید ، زرد ، قهوه ای روشن و تیره هستند که خارهای مرکزی طویلتر و در نوک تیره تر از خارهای شعاعی می باشند . گلهای آن شب هنگام و در فصل تابستان نمایان میگردد که نمایی دلپسند ، ویژه و آراسته به آن میبخشد . این گیاه هنگام جوانی مانند ستونی راست به سوی بالا رشد نموده و ٤ تا ٩ شکاف عمیق آرئولهای آنها را از هم جدا مینماید . تا کنون دورگه گیریهای فراوان و گوناگونی روی آن انجام گرفته است .

گلها در سرتاسر ساقه های کم و بیش مسن نیز پدید می آیند . پس از باروری ، مادگی گلها میریزد . میوه سرئوسها بزرگ و خوراکی گاهی به درازای ١٣ میلیمتر و قطر ١٠ میلیمتر و به رنگهای زرد ، سبز و سرخ دیده میشود . بسیاری از کلکسیونرها انواع سرئوسها را به جای پایه پیوند به کار میبرند . در صورتی که خود سرئوسها ، گلهای بسیار زیبایی دارند و مجموعه آنها به کلکسیون کاکتوس زیبایی ویژه ای میبخشد . سرئوسها روی هم رفته نسبت به دگرگونیهای شرایط محیطی پایداری نشان داده و تنها کمبود نور ، سبب ضعیف شدن و بی رنگ شدن ساقه آنها میگردد . از دیدگاه پایداری ، در برابر سرما نیز تا چند درجه سانتیگراد زیر صفر را تاب می آورند .

یکی از سرئوسهای بسیار زیبا ، Cereus.jamacaru  می باشد که بومی آمریکای جنوبی است . دارای ساقه ستونی شکل و به بلندی ١٠ متر نیز میرسد . قطر ساقه اصلی نزدیک به ٦٠ سانتیمتر میرسد . ساقه ابتدایی آن ، سبز مایل به آبی است که پس از گذشت زمانی ، کم کم به سبز تیره میگراید .

ازدیاد آنها براحتی از طریق قلمه شاخه های گیاه مسن سرئوس ، امکان پذیر است همچنین از طریق کشت بذور گیاه مادر ، سرئوسها تکثیر میشوند . تاکنون دورگه گیریهای فراوان و گوناگونی روی آنها انجام گرفته است که گونه های مطلوبی را نیز به دست داده است .

سرئوسها گیاهانی آفتاب دوست بوده که به خاک غنی و زهکشی شده نیازمندند و در مجاورت دیوار یا مانند آن (که از وزش باد دور بمانند) رشد خوبی دارند . هنگامی که خیلی بزرگ میشوند ، ساقه های فرعی به آسانی ، بدون آنکه ضرری به گیاه مادر برسانند میتوانند جابه جا شوند .

گونه های معروف آن عبارتند از :

C.aethiops , C.argentinensis , C.azureus ,C.glaucus , C.giganteus ,C.hexagonus ,C.milesimus ,C.pruvianus , C.tacuaralensis , C.validus


C.pruvianus


برچسب‌ها: آشنایی با سرئوس, Cereus, عکس سرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم اسفند 1390ساعت 11:0  توسط م.ارجمند | 

توربینی کارپوس      (Turbinicarpus)

این کاکتوس بومی مکزیک بوده و دارای پیکری کروی و کوچک به قطر ٣ تا ٤ سانتیمتر و قامتی کوتاه با رشد اندک که در بالاترین بخش ، شکلی ضخیم به خود میگیرد . رنگ بدنه آنها از خاکستری سبز تا قهوه ای روشن و نزدیک به سبز دگرگونی دارد . خارهای توربینی کارپوس ، باریک ، کوتاه و در بخش زیرین منحنی و به رنگهای کرم روشن تا قهوه ای دیده میشود . گلهایشان کوچک و ١ تا ٣ سانتیمتر قطر دارند . پرچم و مادگیشان کوتاه و دارای گلبرگهای باریک است که در فصل بهار تا آغاز تابستان نمودار میشوند و در گونه های مختلف از رنگهایی چون : کرم ، صورتی و زرد برخوردار می باشند .

تکثیر این کاکتوسها از راه پیوند زدن بر روی گیاه جوان و برای دستیابی به اندازه و گلهایی مناسب امکان پذیر است . اگرچه آنها رشد خوبی روی ریشه از خود نشان میدهند ، با اینهمه ازدیاد عادی آنها از راه کاشت بذر می باشد . توربینی کارپوسها آفتاب دوست بوده و همواره نیاز به یک خاک مخلوط و محیطی گرم دارند ، هنگام گرمی تابستان به آب کافی نیازمندند ولی به سبب استراحت گیاه در زمستان باید محیطشان خشک باشد .

گونه های مهم آن عبارتند از :

T.klinkerianus , T.lophophoroides , T.macrochele , T.roseiflorus , T.schwarzii , T.valdezianus


Turbinicarpus Alonsoi


برچسب‌ها: آشنایی با توربینی کارپوس, Turbinicarpus, عکس توربینی کارپوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 21:51  توسط م.ارجمند | 

فروکاکتوس     (Ferocactus)

زیستگاه فروکاکتوس ها بخشهای جنوب غربی آمریکا ، مکزیک و  جزایر کالیفرنیا است . نام آن نیز اشاره به خارهای قوی و محکمی دارد که در سطح بسیاری از گونه های آن به چشم میخورد.این جنس از کاکتوسها دارای ساختار بشکه ای شکل به رنگ سبز و یا خاکستری مایل به سبز هستند که گاه قطر آنها به ١ متر و ارتفاع به ٣ متر و وزن آنها به ده ها کیلوگرم میرسد در سالهای آغازین رشد به صورت کروی خاردار بوده و سپس پهن و شیاردار میگردند . بومیان و سرخپوستان آمریکایی از آب موجود در تنه فروکاکتوسها برای رفع تشنگی استفاده میکردند .

٨  تا ٣٠ شکاف عمیق بر روی ساقه و بدنه اصلی آنها به صورت راست و مستقیم و گاه حالت مارپیچی دیده میشود . آرئولها معمولاً بزرگ و حاوی ١٠ تا ٢٠ خار شعاعی و ٤ خار مرکزی می باشد . خارهای شعاعی قوی و به حالت استوانه ای و مسطح و به درازای ٥.٧ سانتیمتر هستند . درازای خارهای مرکزی به ١٥ سانتیمتر رسیده و قویتر و در انتها قلابدار می باشد . در برخی گونه ها خارها به دور تنه پیچیده میشوند که سپری استوار و محافظ برای تنه بزرگ خود فراهم آورند تا هیچ جانداری قادر به گزند آن نباشد . خارها بسیار سخت و محکم هستند . فروکاکتوسها برای رشد کافی و تولید خارهای رنگی و استوار خود نیاز به نور خورشید داشته و چنانچه در تابستان و زمان مناسب به فضای آزاد بیرون آورده شوند زیر تأثیر پرتو شدید فعالیت خود را آغاز کرده با پدید آوردن خارهای رنگی ، درخشندگی و چهره دلنشین به گیاه میبخشد . گونه های فروکاکتوس هریک زیبایی ویژه ای داشته و تفاوتهای پایه ای آنها رنگ خارها در گونه های مختلفشان میباشد .

گلهای زنگی شکل روی حلقه ای در مرکز تنه اصلی ، از نزدیک آرئولها در پایان بهار و تابستان پدیدار میشوند . قطر گلها ٥ تا ٥.٧ سانتیمتر رسیده و در رنگهای سبز مایل به زرد پرتقالی ، سرخ و بنفش خودنمایی میکنند .

میوه تخم مرغی شکل به درازای ٣-٥ سانتیمتر که دربردارنده بذرهای سیاه رنگ و ریز است . ازدیاد فروکاکتوسها از کشت بذر و از راه قلمه به راحتی امکان پذیر است . گونه هایی از فروکاکتوس در ٦ سالگی گلدهی و بذردهی را آغاز و هر اندازه نوردهی به آنان بیشتر باشد مرغوب تر میگردند . هرگاه فروکاکتوسها در هوای آزاد کشت شوند باید آبیاری متناسب هم اندازه با تبخیر محیطی انجام گیرد تا تنه گیاهی چروکیده و جمع نشود .

خاک کمپوست غنی و زهکشی شده و آبیاری مناسب را از بهار تا پاییز نیازمندند ، بیشتر گونه ها چند درجه زیر صفر را در آب و هوای خشک تحمل میکنند البته کاکتوسهای جوان ٥ تا ١٠ ساله پایداری کمتری در برابر سرمای زیر صفر دارند .

از گونه های معروف آن عبارتند از :

F.acanthodes , F.coloratus , F.echidne , F.flavovirens , F.fordii , F.gatesii , F.glaucescens , F.haematacanthus , F.horridus , F.histrix , F.latispinus , F.stainesii , F.schwarzii, F.tortulospinus, F.viridescens , F.wislizenii


Ferocactus Stainesii


Ferocactus Glaucescens



برچسب‌ها: آشنایی با فروکاکتوس, Ferocactus, عکس فروکاکتوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 21:15  توسط م.ارجمند | 

ماتوکانا    (Matucana) 

نام ماتوکان از دهکده ای به همین نام در کشور پرو گرفته شده که نخستین بار این نوع کاکتوس در آنجا کشف شده است . این کاکتوس بومی کشور پرو است . همگی گونه های این جنس دارای ساختار کروی بوده و در پاره ای نیز با افزایش سن و پس از قد کشیدن ، پیکری استوانه ای به خود میگیرد ، قطر بدنه سبزرنگ آنها به ١٠ تا ١٥ سانتیمتر و به بلندی ٢٠ سانتیمتر میرسد و در روی بدنه نزدیک به ٢٥ تا ٥٠ شیار کم عمق و ردیفی دیده میشود . آرئولها به خوبی نمودار و کم وبیش نزدیک به هم و دارای پرزهای سفید تا قهوه ای روشن هستند . از ویژگیهای شناخته شده این کاکتوس انبوهی خارها و زمختی آنهاست . در بیشتر گونه ها ، خارهای کانونی بلندتر و شمار آنها به ٣ عدد (به درازای ٥.٢ تا ٧ سانتیمتر) میرسد و از خارهای شعاعی که شمارشان نزدیک به ٣٠ عدد (به درازای ٢ سانتیمتر) میباشند تیره ترند . رنگ خارها از کهربایی تا قهوه ای دگرگونی دارند . ماتوکاناها بین ٣ تا ٥ سالگی و در تابستان گل میدهند گلها پیوسته ، نزدیک به هم ، درشت و بسیار زیبا به رنگهای زرد و پرتقالی نزدیک به سرخ دیده میشوند که در گروه های ٢ تا ٣ تایی در انتهای ساقه نمایان میگردند . میوه آنها بسیار کوچک بوده و قطر آنها به ١ سانتیمتر میرسد و هنگام رسیدن سبز یا قرمز قهوه ای میگردند .

ازدیاد آن با کاشت بذر و پاجوش انجام میگیرد و نیروی رویشی بذر آن فراوان و گیاهی است روشنایی پسند و گرمادوست که در برابر خشکی پایداری فراوانی نشان میدهند . برای رشدشان خاکهای سبک و غنی را میپسندند . به طور کلی آبیاری مناسبی از بهار تا آغاز پاییز نیازمندند و در زمستان نیز باید خاکی خشک داشته باشند بیشتر گونه های آن در برابر چند درجه زیر صفر پایداری نشان میدهند .

گونه های شناخته شده آن عبارتند از:

M.aurantiaca , M.breviflora , M.calocephala , M.crinifera , M.elongata , M.haynei , M.intertexta , M.multicolor ,M.ritterii , M.supertexta , M.yanganucensis


Matucana polzii


برچسب‌ها: آشنایی با ماتوکانا, Matucana, عکس ماتوکانا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 23:52  توسط م.ارجمند | 

کوپیاپوا   (Copiapoa)   

کوپیاپوا شامل بیش از ٤٠ گونه و واریته های گوناگون است . نام این کاکتوس از شهر Copipoa  در شیلی گرفته شده است . زادگاه و زیستگاه اصلی آن شمال و بخش مرکزی شیلی بوده و در مناطق خشک نیز دیده میشود . اندازه گونه های مختلف این کاکتوس بسیار متفاوت بوده و از اندازه مینیاتوری با پهنایی نزدیک به چند سانتیمتر تا گونه هایی به بلندی یک متر با قطر و پهنای بیش از ١ متر نیز دیده شده اند .

پیکر کروی شکل آن کم و بیش از ١٠ تا ٢٤ قاچ درست شده که به رنگ سبز مایل به آبی خاکستری دیده میشوند . آرئولها در آنها بزرگ و پرزدار هستند . خارهای کوپیاپوا گاهی ساختاری راست و مستقیم و گاه منحنی بوده (بستگی به گونه های متفاوت) و درازای آنها نزدیک به ٥ سانتیمتر میرسد و رنگشان از سفید زرد تا قرمز قهوه ای و گاهی سیاه دگرگونی دارد . چگونگی درآمدن خارهای این گیاه حتی در گونه های همانند ، بسیار متفاوت بوده و به حالت شعاعی و مرکزی است . هنگامی که خارها به صورت شعاعی سر بیرون می آورند ، شمار آنها تا ١٢ عدد دگرگونی دارد . ولی در زمانی که خارها از کانون (مرکز) بیرون می آیند شمار آنها بیش از ٢٠ عدد می باشد .

گلهای زردرنگ متمایل به سفید آنها که در کانون آرئول ها پدیدار میشود طول عمر اندکی داشته و قطرشان نزدیک به ٥.٣ سانتیمتر میرسد . میوه آنها کروی ، کوچک ، زرد مایل به خاکستری بوده و تکثیر آنها نیز از راه کشت بذر انجام شدنی است . رشد کوپیاپواها بسیار اندک بوده ولی خاک زهکشی شده و نور خورشید بهترین شرایط رشدی را برایشان فراهم می آورد . آب کم و به اندازه و هوای گرم را می پسندند ولی در فصل زمستان آنها را باید خشک نگهداشت . بسیاری از گونه ها در دمای زیر صفر پایداری نشان میدهند .

کوپیاپواها از کاکتوسهایی است که تا دو دهه پیش بسیار مورد نگرش بود لیکن امروزه از شهرت این دسته از کاکتوسها در میان دوستداران ، دارندگان و گردآورندگان کاکتوسها تا اندازه ای کاهش یافته است

ازدیاد و تکثیر برخی از گونه ها با قلمه زدن امکان پذیر است اما بسیاری از گونه های کوپیاپوا از راه کشت بذر زیاد می شوند .

 گونه های معروف آن عبارتند از :

C.applanata , C.bridgesii , C.calderana , C.cinerea columna-alba C.coquimbana , C.echinoides , C.haseltoniana , C.humilis , C.marginata , C.rubriflora , C.tenuissima , C.totoralensis


Copiapoa Maritima


برچسب‌ها: آشنایی با کوپیاپوا, Copiapoa, عکس کوپیاپوا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 22:6  توسط م.ارجمند | 

لوفوفورا (Lophophora)  

لوفوفورا بومی پهنه های مرکزی مکزیک است و تا تگزاس در جنوب غرب آمریکا گسترش دارد . از دیدگاه شکل ظاهری کاکتوسها ، همانند گروهی از گیاهان گوشتی  (Succulent  می باشند و شباهت کمتری به شکل ظاهری کاکتوسها داشته و بیشتر شبیه به غده ای گوشتی و سبزرنگ هستند . بدنه ای کاملاً نرم و صاف به رنگ زرد کمرنگ ، سبز تا آبی به قطر ٨ تا ١٣ سانتیمتر دارند . همچنین بدنه دارای ٥ تا ١٣ شیار با آرئولهای پشمی سفیدرنگ انتهایی بدنه نمایان میشوند . قطر گلها ١.٢٥ تا ٢.٥ سانتیمتر در طیف رنگی سفید ، کرم ، زرد تا صورتی ، در سن ٥ تا ٦ سالگی و در تابستان شکوفا میشوند . میوه آنها کشیده و کوچک شامل بذرهای اندک به رنگ سفید و صورتی که هنگام رسیدن سرخ رنگ خواهند شد . ازدیاد آنها با کاشت بذر در آغاز فصل بهار انجام میگیرد و از طریق قلمه و پیوند نیز امکان پذیر است . روشنایی و گرمای فراوان را دوست دارند و در طی گرمای هوا ، آبیاری مناسب برای آنها لازم است ولی در فصل زمستان در محیط خشک نیز قادر به زندگی هستند و تا دمای ٥ درجه سانتیگراد تاب می آورند . در فصل تابستان نیز ، تهویه و هوادهی لازم برای آنها توصیه میشود . خاکهای غنی ، حاصلخیز و قابل نفوذ را میپسندند . برای سهولت در نگهداری  این کاکتوس ، بهتر است بر روی پایه ای مناسب پیوند زده شود . تجربه نشان داده است که در گزینش پایه پیوند برای لوفوفورا باید دقت کافی نمود ، تا پایه ، متناسب با نوع گیاه برگزیده شود . همچنین هنگام رسیدن بذر میوه ، چون بذرها ، توسط یک بخش مرکزی پشمین فرا گرفته شده اند میبایست به وسیله انبرک بیرون آورده شوند.

لوفوفورا در ساختار خود دارای آلکالوئیدهای سمی و مخدر بوده ولی قابل استخراج نیست (بومیان مکزیک از بخشهای تنه گیاه ، به جای مواد مخدر استفاده مینمایند ) .

دو گونه معروف آن عبارتند از :

L.echinata , L.williamsii


Lophophora Williamsii


برچسب‌ها: آشنایی با لوفوفورا, Lophophora, عکس لوفوفورا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 20:22  توسط م.ارجمند | 

پلسی فورا  (Pelecyphora) 

پلسی فورا ، بومی شمال مکزیک و در پهنه های بیابانی و سنگلاخی خشک نیز می روید . نام آن از مفهوم  حامل تبرو تیشه (Hatchet bearer)  که اشاره به شکل غده های آنها (توبرکولها) می باشد ، گرفته شده است . پیکری کروی ، کوتاه و کوچک به رنگ خاکستری سبز دارند و بلندی آنها به ٥ تا ١٠ و قطرشان به ٢ تا ٦ سانتیمتر میرسد . بخش بالایی کاکتوس فشرده و پوشیده از غده هایی به شکل تبر است که به گونه ای آراسته روی بدنه جای گرفته اند ، آرئولها به خوبی پوشیده از خارهای کوتاه و نشانه هایی از پکتین و به رنگ سفید ، زرد کمرنگ و کرم تا خاکستری اند . گلها در میانه تابستان به قطر ٢ تا ٣ سانتیمتر و در رنگهای سفید ، صورتی و سرخ پدیدار میشوند . میوه های بسیار کوچک آن به هنگام رسیدن به رنگ سبز تیره تا خاکستری سبز آشکار میگردد . پلسی فوراها آفتابدوست بوده و نیاز به گرما و خاک زهکشی شده خوب دارند ، ولی در آب و هوای گرم (به ویژه تابستان) به آبیاری مناسب نیاز دارند . در زمستان محیط آنها باید خشک باشد چرا که فصل استراحت آنها فرا میرسد . این کاکتوسها در برابر ٥ درجه سانتیگراد زیر صفر نیز پایداری نشان میدهند . روش ازدیاد آنها بیشتر از راه کاشت بذر است ولی گاهی کاکتوسهای جوان با افزایش سن تولید بچه کاکتوسهایی می نمایند که کاشت هر یک از آنها  ، خود گونه دیگری از روش تکثیر خواهد بود .

دو گونه مهم پلسی فورا عبارتند از :

P.aselliformis ,  P.pseudopectinata


Pelecyphora aselliformis



برچسب‌ها: آشنایی با پلسی فورا, Pelecyphora, عکس پلسی فورا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 19:45  توسط م.ارجمند | 

پدیوکاکتوس  (Pediocactus)

زادگاه پدیوکاکتوس شمال و جنوب آمریکا بوده و در پهنه های مونتانا (Montana) ، آریزونا و سراسر مکزیک تا دامنه های ١٣٠٠ تا ٢٨٠٠ متری نیز دیده میشوند . نام آن از  Plains cactus به معنی  کاکتوس دشت و جلگه گرفته شده است . ساختار این کاکتوس کروی ، سبز خاکستری رنگ ، که در بخش بالایی  کاکتوس بلندتر شده و به بلندی ٥ تا ١٠ سانتیمتر و به قطر ٢ تا ٦ سانتیمتر میرسد . در روی بدنه کاکتوس شکافهایی کم عمق با ردیف هایی از غده ها (توبرکول) آشکارا دیده میشوند . خارهای شعاعی کوتاه ، باریک و به رنگهای سفید ، کرم تا خاکستری هستند ولی خارهای کانونی ضخیم بلندتر ، تیره تر و در رنگهای خاکستری ، قهوه ای تا سرخ قهوه ای دیده میشوند .

گلهای پدیوکاکتوس به رنگهای سفید تا صورتی دارای گلبرگ های فلسی ظریف و نازک است به درازای ١ تا ٢ سانتیمتری که در رأس کاکتوس نمایان میشوند . میوه آنها بسیار کوچک است و هنگام رسیدن به رنگ سبز تیره تا خاکستری مایل به سبز دیده میشود . این کاکتوسها معمولاً با رشد کمتر ، در صخره های خشک نیز نمو مینمایند . ازدیاد آنها از راه قلمه زدن و بذر انجام میگیرد و نیاز به خاک مخلوط زهکشی شده دارد . همچنین در فصل گرما باید از آبیاری مناسب و کافی برخوردار باشد . این کاکتوس آفتابدوست بوده و جایگاه نوردار را می پسندند . بیشتر گونه های آن در برابر سرما و یخزدگی از پایداری پایینی برخوردارند .

انواع گونه های شناخته شده آن عبارتند از:

P.bradyi , P.papyracanthus , P.peeblesianus , P.simpsonii



برچسب‌ها: آشنایی با پدیوکاکتوس, Pediocactus, عکس پدیوکاکتوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 19:20  توسط م.ارجمند | 

بزرگترین کاکتوس های جهان رو سرچ کردم و اینو پیدا کردم .اگه اندازه واقعی عکسو خواستین داشته باشین به آدرس

http://images.stuffofawesome.com/a-very-large-cactus-1308434406-5981.jpg مراجعه کنین .


برچسب‌ها: بزرگترین کاکتوس جهان
+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت 19:32  توسط م.ارجمند | 

سفالوسرئوس    (Cephalocereus )

نام سفالوسرئوس اشاره است به سفالیوم یا سر که گلها از آن خارج میشوند . این کاکتوس بومی شمال آرژانتین و جنوب برزیل است و در برزیل مرکزی و غرب آن نیز گسترش دارد . سفالوسرئوس بخاطرکرکهای سفید فراوانش که شباهت زیادی به موی پیرمردان دارد ، به نام عمومی پیرمرد یا Oldman معروف شده  است . آشفتگی این کرکها ، زیبایی خاصی به این کاکتوس میدهد . برای تمیز ماندن و زیبایی کرکهای آن باید بسیار دقت نمود . زیرا آبیاری و گردوغبار هوا باعث تیرگی رنگ سفید آن میشود . ساقه سفالوسرئوس طویل و ستون مانند به رنگ سبز روشن که با افزایش سن خاکستری میشود . دارای گلهای قیفی شکل به رنگ سفید و زرد به درازای ١٠ سانتیمتر و قطر ٥.٧ سانتیمتر که دارای اندام زایشی لوله ای صورتی رنگ به طول ٥ سانتیمتر می باشد . فصل گلدهی آن در شبهای تابستان است و در انتهای ساقه شکوفا میشوند . سفالوسرئوسها محیط آفتابی و نیمه سایه را میپسندند و در روزهای گرم به آبیاری مناسبی نیاز دارند و زمستان محیط خشک برایشان توصیه میشود . اغلب گونه ها به آسانی به وسیله کشت بذر و قلمه تکثیر میگردند . در برابر سرمای هوا نیز تا چند درجه سانتیگراد تاب می آورند . زیباترین گونه آنها ، سفالوسرئوس سنیلیس  (C.senilis)  است . باید دانست تفاوت طول موها در این گیاه ، ناشی از اختلالات گونه ها نیست بلکه عوامل محیطی ، سازگاری با شرایط آب و هوایی و محیط بیرونی ، نقش سازنده ای در شکل ظاهری آنها خواهند داشت .

گونه های معروف عبارتند از:

C.chrysacanthus , C.graessnerii , C.fulviceps , C.hasellbergii , C.palmeri , C.senilis



برچسب‌ها: آشنایی با سفالوسرئوس, Cephalocereus, عکس سفالوسرئوس
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت 13:34  توسط م.ارجمند | 

اوبلمانیا     (Uebelmannia)

این کاکتوس بومی پهنه های گرم برزیل بوده و ساختاری کروی دارد و همراه با بلند شدن ، استوانه ای میگردد ، اوبلمانیاها در میان دارندگان و پرورش دهندگان کاکتوس کمیاب است . دارای شکافهای فرو رفته و آشکار روی بدنه کروی خود هستند که با افزایش سن طویلتر شده و گاه ممکن است یک گونه ، ستونی شکل شده و بلندی آن به ٤٠ سانتیمتر نیز برسد . رنگ بدنه این گیاه به رنگ خاکستری سبز و آبی سبز است . خارهای کانونی گیاه بلندتر و دارای خمیدگی به سمت بالا یا پایین هستند . ولی در برخی گونه ها خارها منظم به صورت شانه می باشند که به رنگهای قهوه ای درخشان ، سرخ قهوه ای دیده میشوند . قطر گلهای قیفی شکل و رنگ زرد آن ، گاهی به ٢ سانتیمتر میرسد که در پایان تابستان پدیدار میگردند . روش ازدیاد از راه کشت بذر است ولی با روش پیوند نیز گونه های زیبایی بدست می آید . این کاکتوسها آفتاب دوست بوده و جایگاه گرم را می پسندند. در تابستان به آبیاری منظم نیاز داشته ولی در زمستان محیط خشک را می پسندند .

گونه های معروف آن عبارتند از:

U.buiningii , U.flavispina , U.gummifera , U.pectinifera



برچسب‌ها: آشنایی با اوبلمانیا, Uebelmannia, عکس اوبلمانیا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 23:40  توسط م.ارجمند | 

اولیچنیا (Eulychnia) 

زادگاه اولیچنیاها بیشتر پهنه های شمالی کشور شیلی می باشد . این واژه به معنای یک جسم استوانه ای روشن و درخشان است . رشد این کاکتوسها به شکل راست بوده ولی در پاره ای از گونه ها دارای شاخه های آزاد و همانند درخت ، منشعب هستند . بلندای این گونه میتواند به ٧ متر هم برسد ( در گونه E.saint-pieana   ٥ تا ٤ متر است ) . تنه اصلی به قطر ٢٥ سانتیمتر و به رنگ سبز یا آبی سبز است و شاخه ها نیز قطرشان به ١٠ سانتیمتر میرسد . بدنه آن دارای ١٠ تا ١٧ شیار با آرئولهایی جدا و پرزهایی به رنگ سفید است ( روی ساقه های جوان نیز پوشیده از پرزهای سفیدرنگ و آرئولها هستند ) . اولیچنیاها کاکتوسهایی ، با پایداری فراوان بوده ، شرایط مدیترانه ای و جایگاه آفتابی ، خاک مخلوط و استراحت زمستانه را می پسندند . رشد آنها روی ریشه خودشان انجام میگیرد . گلها زنگوله ای شکل به قطر ٥ تا ٥.٧ سانتیمتر و به رنگهای صورتی کمرنگ و سفید که در پایان تابستان پدیدار میشوند (در گونه  E.saint-pieana  گلها در بهار آشکار میگردند ) . میوه ها کروی یا گلابی شکل و کوچکند و سطح بیرونی آنها پوشیده از مو می باشد ، قطر آنها نیز از ١ تا ٥ سانتیمتر متفاوت است . ازدیاد این کاکتوسها بیشتر از راه کاشت بذر انجام میگیرد و آرئولها روی هم رفته نزدیک به ٢٠ خار شعاعی و کانونی دارند . خارهای شعاعی به رنگ قهوه ای - خاکستری هستند و خارهای مرکزی بلندتر می باشند و هنگام جوانی رنگشان قهوه ای است . کم کم و با افزایش سن رنگشان به خاکستری می گراید .

گونه های معروف آن عبارتند از :

E.acida , E.aricensis , E.ritterii , E.procumbens , E.saint-pieana



برچسب‌ها: آشنایی با اولیچنیا, Eulychnia, عکس اولیچنیا
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 23:8  توسط م.ارجمند | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
با سلام
به وبلاگ جهان شگفت انگیز و زیبای کاکتوس ها خوش آمدید.در این وبلاگ سعی می کنیم اطلاعات مفیدی از سایتهای مختلف و تجربیات شخصی خود و دیگر علاقمندان به کاکتوس را گرد آوری کرده و در اختیار شما قرار دهیم.در صورت تمایل عکس کاکتوسهای شخصی خود را برای ما ارسال کنید تا در این وبلاگ بنام خودتان ثبت کنیم .
با تشکر مدیریت وبلاگ

my friends .you can take part and help me to sending useful subjects about cacti.if you like , you can mail your cacti or greenhouse photoes to me and I will register the photoes with your name in my weblog.Thanks

Yahoo ID : mahdi.gardener

نوشته های پیشین
تیر 1392
دی 1391
شهریور 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
برچسب‌ها
عکس آلوئه (11)
آفات و بیماریهای کاکتوسها (2)
عکسهای کاکتوس (2)
ارسالی از رامسر (1)
Echinocactus grusonii (1)
طراحی فضای سبز با آگاوه ها (1)
آشنایی با اچینوسرئوس (1)
ECHINOCEREUS (1)
عکس اچینو سرئوس (1)
آشنایی با اپی فیلوم (1)
EPIPHYLLUM (1)
عکس اپی فیلوم (1)
آشنایی با هاماتوکاکتوس (1)
HAMATOCACTUS (1)
عکس HAMATOCACTUS (1)
Euphorbia milii (1)
نام علمی انواع فرفیون (1)
THE TYPES OF EUPHORBIA (1)
آشنایی با آستروفیتوم (1)
Astrophytum (1)
نام علمی انواع آستروفیتوم (1)
آشنایی با لوبی ویا (1)
LOBIVIA (1)
عکس لوبی ویا (1)
آشنایی با هلیوسرئوس (1)
HELIOCEREUS (1)
عکس هلیوسرئوس (1)
آشنایی با مامیلاریا (1)
MAMMILARIA (1)
عکس مامیلاریا (1)
آشنایی با ملو کاکتوس (1)
MELOCACTUS (1)
عکس ملو کاکتوس (1)
آشنایی با نوتوکاکتوس (1)
NOTOCACUS (1)
عکس نوتوکاکتوس (1)
عکس آلوئه ورا (1)
آشنایی با آلوئه ورا (1)
Aloe Variegata (1)
آشنایی با زیگو کاکتوس (1)
ZYGOCACTUS (1)
عکس زیگوکاکتوس (1)
Agave (1)
آشنایی با سانسوریا (1)
Sansevieria (1)
عکس آگاوه آمریکانا واریگاتا (1)
آشنایی با آگاوه آمریکانا واریگاتا (1)
Agave americana variegata (1)
آشنایی با اپونتیا (1)
OPUNTA (1)
عکس اپونتیا (1)
آشنایی با ربوتیا (1)
REBUTIA (1)
عکس ربوتیا (1)
آشنایی با تلوکاکتوس (1)
THELOCACTUS (1)
عکس تلوکاکتوس (1)
آشنایی با پرسکیا (1)
PERSKIA (1)
عکس پرسکیا (1)
آشنایی با نئوپورتریا (1)
Neoporteria (1)
آشنایی با سالکوربوتیا (1)
Sulcorebutia (1)
آشنایی با پفی فرا (1)
Pfeiffera (1)
آشنایی با چاماسرئوس (1)
Chamaecereus (1)
آشنایی با ژیمنوکالیسیوم (1)
Gymnocalycium (1)
آشنایی با اسکوباریا (1)
Escobaria (1)
آشنایی با نئوچیلنیا (1)
Neochilenia (1)
آشنایی با دیسکوکاکتوس (1)
Discocactus (1)
آشنایی با لوفوسرئوس (1)
Lophocereus (1)
آشنایی با سرئوس (1)
Cereus (1)
آشنایی با توربینی کارپوس (1)
Turbinicarpus (1)
آشنایی با فروکاکتوس (1)
Ferocactus (1)
آشنایی با ماتوکانا (1)
Matucana (1)
آشنایی با کوپیاپوا (1)
Copiapoa (1)
آشنایی با لوفوفورا (1)
Lophophora (1)
آشنایی با پلسی فورا (1)
Pelecyphora (1)
آشنایی با سفالوسرئوس (1)
Cephalocereus (1)
آشنایی با اوبلمانیا (1)
Uebelmannia (1)
آشنایی با پدیوکاکتوس (1)
Pediocactus (1)
آشنایی با اولیچنیا (1)
Eulychnia (1)
آشنایی با اچینوفسولوکاکتوس (1)
Echinofossulocactus (1)
آشنایی با ارویا (1)
Oroya (1)
آشنایی با پارودیا (1)
Parodia (1)
آشنایی با ابرگونیا (1)
obregonia (1)
آشنایی با اسپوستوا (1)
Espostoa (1)
آشنایی با نئولیدیا (1)
Neolloydia (1)
آشنایی با هاگئو سرئوس (1)
Haageocereus (1)
Acanthocalycium (1)
آشنایی با آریوکارپوس (1)
Ariocarpus (1)
APOROCACTUS (1)
عکس آپوروکاکتوس (1)
Carengie (1)
عکسهای گلخانه آقا بهرام (1)
Crassula (1)
نام علمی انواع اچوریا (1)
Echeveria (1)
نام علمی انواع آگاوه (1)
عکس پس زمینه ای (1)
آشنایی با گاستریا (1)
Gasteria (1)
آشنایی با کارپوبروتوس (1)
carpobrotusedulis (1)
تعویض گلدان کاکتوس ها (1)
آشنایی با ازتکیوم (1)
Aztekium (1)
معنی کاکتوس (1)
هوای مناسب برای رشد کاکتوس ها (1)
نقش عناصر معدنى در توليدات گياه (1)
ارسالی از رشت (1)
انواع کاکتوس به ترتیب حروف الفبای لاتینی (1)
آشنایی با اچینوپسیس (1)
Echinopsis (1)
عکس اچینوپسیس (1)
آشنایی با تریکوسرئوس (1)
Trichocereus (1)
عکس تریکو سرئوس (1)
آشنایی با فرائی لئا (1)
Frailea (1)
عکس فرائی لئا (1)
رده بندی ١٢ گانه خاک (1)
Aloe comosa (1)
Aloe dichotoma (1)
Aloe thraskii (1)
Aloe marlothii (1)
Aloe ferox (1)
آشنایی با اورئوسرئوس (1)
Oreocereus (1)
عکس اورئوسرئوس (1)
عکس caralluma (1)
Aloe polyphylla (1)
Aloe aculeata (1)
Aloe acutissima (1)
Aloe zebrina (1)
Aloe rauhii (1)
آشنایی با کراسولا درختی (1)
Crassula arborescens (1)
آبیاری بیش از اندازه (1)
عوارض ناشی از کمبود نور خورشید (1)
عکس گاستریا (1)
چگونه می توانیم به آسانی گلخانه بسازیم (1)
ساخت گلخانه با استفاده از لوله های پلاستیکی (1)
آشنایی با کراسولا فالکاتا (1)
Crassula falcata (1)
آشنایی با کراسولای نقره ای (1)
Crassula argentea (1)
ششمین نمایشگاه گل و گیاه تبریز با حضور هشت كشور (1)
Crassula gollum (1)
کراسولا گُلوم (1)
عکس کراسولا گُلوم (1)
Crassula lycopodioides (1)
کراسولا لیکوپودیوئیدس (1)
عکس کراسولا لیکوپودیوئیدس (1)
آشنایی با هاورتیا (1)
Haworthia (1)
عکس هاورتیا (1)
آشنایی با سدوم (1)
Sedum (1)
عکس سدوم (1)
عکس چند نوع اچوریا (1)
اچوریا زورو (1)
Echeveria Zorro (1)
مالچ چیست (1)
نحوه جدا سازی پاجوشهای هاورتیا (1)
تکثیر هاورتیا (1)
آشنایی با استاپلیا (1)
Stapelia (1)
عکس استاپلیا (1)
Agave victoriae (1)
آگاوه ویکتوریا (1)
آگاوه استریکتا (1)
Agave stricta (1)
Agave potatorum (1)
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

تماس با ما